House Stark House Lannister House Targaryen House Baratheon House Greyjoy House Arryn House Tully House Tyrell House Martell House Bolton

Περίληψη 9ου επεισοδίου - 6η σεζόν

Καλημέρα αγαπημένε Αρχοντόκοσμε!

Προτελευταίο επεισόδιο της σεζόν με μάχες σε Μιρίν και Γουίντερφελ! Η Μάχη των Μπάσταρδων είχε αναμενόμενο αποτέλεσμα χωρίς να την κάνει λιγότερο επική. Όπως είπαν και οι παραγωγοί ήθελα να δείξουν μια μεσαιωνική μάχη (δλδ μπρουτάλ) όπου ο καθένας έφερνε ότι είχε για να βγει νικητής. Η συνομιλία Τζον – Ράμσεϊ, ο θάνατος Ρίκον, η ασφυξία, ο θάνατος του γίγαντα, η απόφαση του Ντάβος να μη ρίξει βέλη και γενικά όλα τα στοιχεία του επεισοδίου έδειξαν την διαφορά των δύο στρατοπέδων και φυσικά των πρωταγωνιστών του. Ας δούμε όμως αναλυτικά και κλασσικά η άποψη μου στο τέλος.

Ξεκινάμε το επεισόδιο ως φλεγόμενη μπάλα και πετάμε στο βομβαρδισμένο Μιρίν. Οι Αφέντες συνεχίζουν να εξαπολύουν επίθεση ενώ Ντάνυ και Τύριον βρίσκονται στην Μεγάλη Πυραμίδα. Ο Τύριον παρά την τραγική κατάσταση υποστηρίζει πως όλα πάνε καλά και έχει τον λαό στο πλάι της. Η Ντάνυ θέλει να σφάξει τους Αφέντες και να κάψει το στόλο αλλά της τονίζει το παρόμοιο σχέδιο του πατέρα της με την καταστροφή του Κίνγκς Λάντινγκ μέσω wildfire και το κάψιμο όλων των πολιτών ανεξαρτήτως ποιον υποστήριζαν και προτείνει να μιλήσουν με τους αφέντες δίνοντας τους όρους παράδοσης.

Ενώ ο βομβαρδισμός καλά κρατεί η Ντάνυ με επιτελείο βρίσκεται δίπλα από την πόλη σε συνάντηση με τους αντιπροσώπους των Αφεντάδων. Θέλουν την πυρέξ βασίλισσα να φύγει από το Μιρίν, να σκοτώσουν τους δράκους, να πουλήσουν τους Άσπιλους και την Μισαντέι αλλά η Ντάνυ τους διορθώνει πως δεν βρέθηκαν εκεί για την δική της παράδοση αλλά για τη δική τους. «Η βασιλεία μου μόλις ξεκίνησε» και ο μεγαλόπρεπος Ντρόγκον κάνει την εμφάνιση του. Πετώντας μαζί του γύρω από το Μιρίν οι δύο ακόμη δράκοι βγαίνουν από το λαγούμι και τους ακολουθούν. Στην είσοδο της πόλης μερικοί Υιοί σκοτώνουν λαό και Κολωνάκι ενώ ξάφνου ακούγεται ποδοβολητό. Η εντυπωσιακή ορδή των Ντοθράκι με μπροστάρη τον Ντάαριο καθαρίζει αποκεφαλίζοντας στα γρήγορα τους μασκοφόρους.

Η Ντάνυ με τους τρεις δράκους φτάνει πάνω από το στόλο και λέει ντρακάρυς και πουφ… το πλοίο και οι στρατιώτες γίνονται παρανάλωμα πυρός ενώ στα υπόλοιπα πλοία οι υπόλοιποι πηδούν φοβισμένοι στη θάλασσα. Ο Grey worm δίνει πρώτα επιλογή στους στρατιώτες να φύγουν επιστρέφοντας ελεύθεροι στις οικογένειες τους αντί να πεθάνουν εκεί και ο Τύριον μετά παίρνει το λόγο λέγοντας στους απεσταλμένους να διαλέξουν ποιος από τους τρεις θα πεθάνει ως τιμωρία για την αθέτηση της συμφωνίας. Προσφέρουν τον Yezzan αλλά ο Σκουλίκης σκοτώνει τους άλλους δύο. Ο Τύριον τον διατάζει να μεταφέρει στους αφέντες το έλεος της Ντάνυ και τι είδαν τα ματάκια του στο Μιρίν.
 
 

Στον βορρά Τζον, Σάνσα, Ντάβος, Τόρμουντ κλπ βρίσκονται με Ράμσεϊ, Χάραλντ και Σμολτζον. Ο Ράμσεϊ που του έλειψε η γυναικούλα του προσφέρει όρους παράδοσης, συγχώρεση στον Τζον και επανένωση με τη Σάνσα. Όταν ζητούν αποδείξεις για τον Ρίκον ο Σμόλτζον πετά το κεφάλι του ανταρόλυκου. Η Σάνσα αρνείται τους όρους και του λέει πως αύριο θα πεθάνει. Ο Τζον προσφέρει μονομαχία μεταξύ τους, φυσικά ο ψυχάκιας αρνείται και ξεκινάμε για μαχούλα.
 
 

Στη σκηνή ο Τζον συζητά τα στρατιωτικά σχέδια με τους υπόλοιπους κι όταν φεύγουν όλοι η Σάνσα τον κριτικάρει για την έλλειψη ανδρών και παρόλα αυτά την απόφαση του να πάει σε μάχη. Του λέει πως ο Ράμσεϊ παίζει με τους ανθρώπους και περιμένει το λάθος του. Όμως η σουπιά δεν του λέει για το γράμμα.
 

Οι άσπονδοι φίλοι Τόρμουντ και Ντάβος κουβεντιάζουν για τους πρώην αρχηγούς τους γνωρίζοντας πλέον πως ακολουθούσαν τους λάθος βασιλείς. Αλλά ο Τζον δεν είναι βασιλιάς. Στη σκηνή της η Μελ δέχεται επίσκεψη από τον Τζον που της ζητά να μην ον ξαναφέρει πίσω αν πεθάνει στην μάχη. Η κόκκινη γυναίκα απαντά πως δεν είναι δικό της δώρο η ανάσταση του αλλά του Θεού του Φωτός.

Ο Ντάβος που περπατά ώσπου να ξημερώσει βρίσκει μια νεκρική πυρά και το μισοκαμένο ξύλινο ελάφι που της έφτιαξε συνειδητοποιώντας πως η αγαπημένη του Σιρίν κάηκε από την Μελ!

Πίσω στο Μιρίν αφού η Ντάνυ απαλλάχτηκε από τους Αφέντες έχει συνάντηση με τους αφιχθέντες Γιάρα και Θίον. Ο Τύριον θυμάται τον Θίον και τα εγκλήματα του κι αφού παραδέχεται πως δεν σκότωσε τα αδέρφια Σταρκ θεωρεί πως έχει πληρώσει για τις πολλές αμαρτίες του. Της προσφέρουν τον 100 πλοίων στόλο τους για την κατάκτηση των Επτά βασιλείων με αντάλλαγμα την ανεξαρτησία των Σιδερένιων Νησιών και τον θάνατο του θείου Euron. Η Ντάνυ είναι εντυπωσιασμένη από την Γιάρα και συμφωνεί να τους βοηθήσει αν σταματήσουν επιδρομές, βιασμούς και σκοτωμούς. Δλδ τον σιδερένιο τρόπο ζωής. Τα παιδιά των κακών γονιών έρχονται διστακτικά σε συμφωνία.

Και έφτασε η ώρα της μάχης στον Βορρά. Τα στρατεύματα έχουν παραταχτεί και Τζον με Ράμσεϊ έρχονται μπροστά. Ο Ράμσεϊ φέρνει μαζί τον Ρίκον και αφού τον ελευθερώνει του λέει να τρέξει προς τον αδερφό του. Ο Τζον τρέχει από την αντίθετη με το άλογο του, τεντώνοντας το χέρι όσο ο Ράμσεϊ δήθεν δεν τον πετυχαίνει με τα βέλη. Κι ενώ φτάνουν κοντά ο Ρίκον πεθαίνει.
 

 Η πρόκληση του πιάνει τόπο και ενώ ο Τόρμουντ ψιθυρίζει όχι ο Τζον τρέχει καταπάνω τους. Η εντολή δίνεται και οι δύο στρατοί ξεκινούν. Μάχες σώμα με σώμα, άλογα και στρατιώτες πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλο και ο Τζον πεζός στη μέση μάχεται για το Γουίντερφελ. Τα βέλη συνεχίζουν βροχή από την μεριά των Μπόλτον καθώς ο Ντάβος δεν θέλει να σκοτώσει τους δικούς του. Τα πτώματα πέφτουν σωρό δημιουργώντας λόφους από αίμα, κομμένα μέλη και σουβλισμένα κορμάκια. Ο Τζον συνεχίζει να μάχεται καλυμμένος από αίματα.
 

Οι ασπίδες των Μπόλτον δημιουργούν φάλαγγα, περιτριγυρίζουν τους ζωντανούς ενώ πίσω από τον λόφο πτωμάτων έρχονται οι Αμπερ με Σμολτζον. Ο Ντάβος δίνει διαταγή να σπάσουν την άμυνα τους, μέσα συνεχίζεται το μακελειό ενώ ο Ράμσεϊ κοιτά από μακριά ικανοποιημένος. Καθώς η φάλαγγα προχωρά μπροστά ο Τόρμουντ κοιτά το θάνατο και αποφασίζει να λιποτακτήσουν. Όταν ο Τζον συναντά τον Άμπερ οι Άγριοι τρέχουν να σωθούν και τον πετούν κάτω ποδοπατώντας τον. Όσο προσπαθεί να πάρει ανάσα ο Τόρμουντ δέχεται επίθεση από τον Σμολτζον και οι Άγριοι προστίθενται στον λόφο με τα πτώματα.
 
 
 
 

Ο Τζον βρίσκει τη δύναμη, καταφέρνει να σηκωθεί ώστε να πάρει τις απαραίτητες βαθιές ανάσες. Ως μια νέα μεταφορική αναγέννηση. Βλέπει τριγύρω την καθαρή ήττα τους, κοιτά τον γίγαντα που τον τρυπούν οι λόγχες, τον Τόρμουντ που ακόμη τρώει κεφαλιές από τον Άμπερ και τον Ντάβος που είναι εγκλωβισμένος μέσα στην ανθρώπινη μάζα. Ξάφνου ακούγονται ήχοι από σάλπιγγες. Όταν όλοι σταματούν ο Τόρμουντ κόβει ένα κομμάτι λαιμό από Σμόλτζον και τον καρφώνει . Ο Ράμσεϊ γυρίζει το κεφάλι και βλέπει να κυματίζει το λάβαρο των Άρρυν κι χιλιάδες αστραφτεροί ασημένιοι ιππότες ορμούν σαν κύμα πάνω στη φάλαγγα των Μπόλτον και υποστηρικτών τους ελευθερώνοντας τις δυνάμεις του Τζον. Στην άκρη του λόφου η Σάνσα με τον χαμογελαστό Μικροδάχτυλο στο πλευρό της. Τα χαμόγελα κόβονται από τον Ράμσεϊ, η Σάνσα κοιτά ικανοποιημένη, κι ο αιματοβαμμένος Τζον βγαίνει από τη μάχη καρφώνοντας το βλέμμα του στον ψυχάκια.
 
 
 
 
 

Με τους Τόρμουν και γίγαντα στο πλευρό του ο Τζον τρέχει πίσω του καθώς επιστρέφει στο κάστρο και η Σάνσα τους κοιτά από ψηλά. Τα στρατεύματα όλων έχουν σχεδόν χαθεί αλλά ο Ράμσεϊ μοιάζει «αισιόδοξος» μένοντας κλεισμένος στο κάστρο κάνοντας πολιορκία. Ο γίγαντας όμως σπάει την πόρτα δεχόμενος δεκάδες βέλη. Καθώς οι εναπομένουσες δυνάμεις του Τζον μπαίνουν στο κάστρο ο Wun Wun δέχεται το μοιραίο βέλος από τον Ράμσεϊ πριν προλάβει να τον αγγίξει ο Τζον.
 

 Όλα έχουν τελειώσει. Ο Ράμσεϊ στέκει μόνος του και προτείνει μια σώμα με σώμα μονομαχία. Ο Τζον αποκρούει με μια ασπίδα τα βέλη του και τον χτυπά ρίχνοντας τον κάτω. Ξεσπά πάνω του με μπουνιές και καθώς του σπάει κόκκαλα κοιτά στο πλάι την Σανσα και σταματά. Τα λάβαρα των Σταρκ στέκουν πάλι περήφανα στον οίκο των προγόνων τους και η Μελ όντας πλέον μέσα στο κάστρο κοιτά τον περήφανο ανταρόλυκο. Ο Ντάβος όμως θα ψάξει για δικαίωση για τον θάνατο της Σιρίν κρατώντας στα χέρια του το καμένο ελάφι που της έφτιαξε. Το σώμα του Ρίκον μεταφέρετε στις κρύπτες του κάστρου για να ταφεί δίπλα στους Σταρκ και τον πατέρα τους. Η Σάνσα ζητά να μάθει για τον Ράμσεϊ.
 
 

Είναι δεμένος σε μια καρέκλα. Λέει στην Σάνσα πως δεν μπορεί να τον σκοτώσει αλλά τα σκυλιά που έρχονται προμηνύουν άλλο τέλος. Ενώ του λέει πως θα σβηστεί από τον χάρτη, ο ίδιος το όνομα κι ο οίκος του αφήνει τα νηστικά επί 7 μέρες σκυλιά του να γευτούν το αίμα. Και δεν αργεί πολύ ένα να του δώσει την πρώτη δαγκωνιά και μετά όλα μαζί να του ξεσκίσουν το πρόσωπο. Η Σάνσα παρακολουθεί για λίγο να τον κομματιάζουν πραγματοποιώντας τον πρώτο της φόνο και φεύγει χαμογελαστή.

Άλλο ένα επικό ένατο επεισόδιο για το GoT! Δεν ξέρω τι να πρωτοπώ. Το επεισόδιο σκηνοθετημένο από τον ίδιο μάστερ του Hardhome (με τα ελάχιστα για το μέγεθος του εφέ) ήταν αριστούργημα. Όχι μόνο για την αληθοφανή βιαιότητα στις μάχες αλλά και για τις ερμηνείες των ηθοποιών και την φοβερή σκηνοθεσία φυσικά. Από τον Τύριον μέχρι τον Τζον κι από τον Ράμσεϊ μέχρι το θάνατο του γίγαντα WW, όταν ο Τζον βγαίνει να πάρει ανάσα περιτριγυρισμένος και στριμωγμένος (που παρέπεμπε στην σκηνή μίσα (μάνα) της Ντάνυ) ή την επιθανάτια ατμόσφαιρα μέχρι το κοίταγμα του Ντάβος στην Μελ , στην αναμενόμενη είσοδο των ιπποτών Άρρυν ή ακόμη και στην Σάνσα. Ήταν από την πρώτη στιγμή καθηλωτικό με την αδρεναλίνη να τρέχει και το φέρνει δικαιολογημένα στην πρώτη φετινή θέση. Αν δεν του δώσουν βραβείο υπάρχει πρόβλημα. Περιμένουμε με αγωνία το επόμενο και τις επόμενες σεζόν για να δούμε πως θα ξεπεράσουν επεισόδια σαν αυτό και το Hardhome.

Στο Μιρίν η Ντάνυ βλέπει και θαυμάζει την Γιάρα. Ως γυναίκες κακών πατεράδων, ως η νέα γενιά ας πούμε βασιλισσών καταλαβαίνονται. Η Γιάρα δεν έχει άλλο τρόπο από το να δεχτεί την προσφορά της Ντάνυ που ναι μεν επιθυμεί να σταματήσουν τον Σιδερένιο τρόπο ζωής αλλά από την άλλη πλουσιοπάροχα της προσφέρει βοήθεια με τον θείο και την καρέκλα των Σιδερένιων Νησιών. Η ίδια η Ντάνυ ακούει την συμβουλή του Τύριον παρά τη δύσκολη θέση του και δεν ξεπαστρεύει τον στόλο αλλά ψάχνει μια πιο διπλωματική λύση. Μπορεί να μην ήταν εκεί να δει τα όσα έκανε αλλά εξαιτίας του Τύριον έχει ακόμη την πόλη. Τώρα η Ντάνυ, ειδικά μετά από τα νέα που θα διαδοθούν, είναι μια υπολογίσιμη δύναμη με Άσπιλους, Δεύτερους Γιους, την τεραστία ορδή Ντοθράκι, τον mastermind Τύριον στο πλευρό της και φυσικά 3 δράκους!

Η συνάντηση των μπάσταρδων είναι και η αρχή της μάχης. Όχι η συνάντηση όλων πριν και οι προσβολές του Ράμσεϊ αλλά η στιγμή που ο Τζον την πατάει με την ελευθέρωση του Ρίκον. Η Σάνσα τον είχε προειδοποιήσει, δεν θα έβγαινε ζωντανός, είναι το ζωντανό αρσενικό παιδί του Νεντ Σταρκ και αποτελεί απειλή. Όταν ο Τζον πέφτει στην παγίδα και γεμάτος θυμό τρέχει προς τον Ράμσεϊ ξεκινά κι ο αποδεκατισμός των υποστηρικτών του βάζοντας τους στην κατάλληλη απόσταση βολής. Ο θάνατος έχει περικυκλώσει τον Τζον όπως και οι ασπίδες των Μπόλτον που υπερέχουν όχι μόνο αριθμητικά αλλά και στρατιωτικά. Η παραγωγή λέει πως ο Τζον επιβιώνει χάρη στις ικανότητες του αλλά και στην τύχη βάζοντας τέλος σε θεωρίες περί Αζορ Αχάι κλπ. Προς το παρόν τουλάχιστον. Η Μελ του δήλωσε ότι απλά διαβάζει τα σημάδια και δεν ξέρει τι του επιφυλάσσει η μοίρα.

Ο Τζον είναι γεμάτος μίσος και βγαίνει εκτός εαυτού με την τελική συνάντηση με τον Ράμσεϊ. Τον χτυπά για να τον σκοτώσει αλλά βλέπει τη Σάνσα και δεν γίνεται ένα τέρας αφήνοντας την να πάρει εκδίκηση. (Καταλαβαίνω ότι οι ιππότες Άρρυν έσκασαν σαν κύμα εμπνευσμένο από τη μάχη στο Χελμς Ντιπ και γι αυτό η Σάνσα έπρεπε να βγάλει τον σκασμό και δεν ανέφερε τίποτα ΤΟΣΕΣ μέρες για γράμματα κτλ αλλά αϊ στον κόρακα Σάνσα. Ναι αδελφέ πήγαινε να πεθάνεις πρώτα με όσους έχεις και μετά θα σου πω ότι ίσως έρθει βοήθεια. Μη το καθυστερήσεις καθόλου και σωθούν τόσα άτομα. Α και που σαι; Πεταω μισολογα ενώ βλέπω ότι δεν αλλάζεις μυαλό ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ αλλά οκ μωρέ άντε σκοτώσου να γίνω εγώ η μοναδική και νόμιμη Στάρκαινα).

Ο Ράμσεϊ πέθανε με βασανιστικό τρόπο από τα ίδια του τα σκυλιά. Αγαπώ Iwan έκανε τρομερή δουλειά με τον ρόλο και θα ήθελα να τον χαρώ για πολύ ακόμη. Η Σάνσα έχει τον τελευταίο λόγο στον δεμένο και χτυπημένο Ράμσεϊ. Έτσι δεν φεύγει μόνο ο Μπόλτον από το Γουίντερφελ αλλά τα παιδιά Σταρκ παίρνουν εκδίκηση. Μπορεί να μην έγινε από τις γροθιές του Τζον αλλά σίγουρα έδωσε ικανοποίηση όταν τα κυνηγόσκυλα του έφαγαν το πρόσωπο ενώ η Σάνσα φεύγει μακριά χαμογελώντας λέγοντας πως θα τον σβήσει από τον χάρτη. Σε πολλούς δεν θα λείψει αλλά φανταστείτε τι άλλο μπορεί να έρθει για να καλύψει το κενό του κακού που άφησε.

Η μάχη είναι στηριγμένη σε μεσαιωνικές αναφορές από μάχες σώμα με σώμα μέχρι και το ποδοπάτημα των αλόγων, τα βέλη που έπεφταν βροχή κλπ. Το κομμάτι από τη φάλαγγα και μετά είναι εμπνευσμένο από την μάχη των Καννών όπου οι Καρχηδόνιοι νίκησαν τους κατά πολύ περισσότερους Ρωμαίους. Οι λόφοι πτωμάτων είναι από τον δεύτερο παγκόσμιο όπου εκτός από τον τρομερό θάνατο γινόντουσαν και εμπόδιο για τους ίδιους τους στρατιώτες. 

Τόρμουντ θεούλης, φοβερή δαγκωνιά και η καλύτερη στιγμή Ντάνυ όταν της την έπεφτε η Γιάρα :-P

Τώρα μένει να δούμε πολλά ακόμη. Καλά πήραμε το κάστρο αλλά πως το κρατάμε; Ο Μικροδάχτυλος θέλει απλά την αγάπη της γιατί μου θυμίζεις τη μάνα σου γι αυτό σ’ αγαπάω ή έχει φυσικά απώτερους σκοπούς; Τη μοίρα θα έχει η Μελ τώρα που ο Ντάβος συνειδητοποίησε το τέλος της Σιρίν; Η Ντάνυ θέλει περισσότερα πλοία, ποιος θα τα φέρει; Ο Βάρυς;….
Κατηγορίες
[disqus]

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.