Περίληψη 3ου επεισοδίου – 7η σεζόν

But now the rains weep oοοοοοο'er their halls…

Επικούρα επεισόδιο και δε θέλω ου! Είμαι κι εγώ λίγο - πάρα πολύ φαν της Σέρσεϊ αλλά ρε σεις το επεισόδιο έσκισε. Το 3ο θέαμα είχε όλα τα καλά στοιχεία που αγαπήσαμε στο Game of Thrones. Είχε χαμό, έξυπνες κινήσεις, ωραίους διαλόγους, τον Τζέιμη να δείχνει τα στρατηγικά του προσόντα - την Σέρσεϊ για ακόμη μια φορά πόσο αδίστακτη είναι και να μην μπορείς να της βγάλεις και άδικο, την Ολλένα να φεύγει αλά πανηγυρικά πετώντας στα μούτρα του Τζέιμη για την συμμετοχή της στον θάνατο του Τζόφρυ και φυσικά την συνάντηση Τζον – Ντάνυ όπως ακριβώς την περίμενα. Ας αναλύσουμε. Πολύ.

Όλα αρχίζουν στα κύματα του Ντράγκονστοουν, όταν ο Τζον με Ντάβος και πέντε ψύλλους φτάνει με βαρκούλα στις ακτές. Η ομάδα υποδοχής αποτελείται από Τύριον, Μισάντεϊ και δερματοφόρους Ντοθράκι. Αφού Τζον και Τύριον ανταλλάσουν ευγενικές φιλοφρονήσεις (καλώς τον μπάσταρδο, που σαι ρε ψηλέ και τέτοια) τους ζητείτε να αφήσουν τα όπλα τους και να ανέβουν το φιδίσιο μονοπάτι μέχρι το κάστρο. Ο Ντάβος αντιλαμβάνεται την αλλαγή στο μέρος βλέποντας τους Ντοθράκι αλλά και παρατηρώντας την ομιλία της Μισάντεϊ. Εκεί ανάμεσα στην ψιλοκουβεντούλα για τον μη ολοκληρωμένο γάμο Τύριον και Σάνσα κλπ οι καλεσμένοι γίνονται ένα με τα σκαλοπάτια ακούγοντας και βλέποντας τον τεράστιο Ντρόγκον και λοιπούς δράκους πάνω από τα κεφάλια τους.
 

Εκεί στα ψηλαλώνια, Βάρυς και Μελισάνδρα μιλούν για τα θεϊστικα και το φευγιό της Μελ. Η Μελ αναφέρει πως θα γυρίσει (αφού παραδέχεται τα τρομερά λάθη που έχει κάνει) και μας σποιλεριάζει για τον θάνατο που την περιμένει … καθώς και του Βάρυς. Ωωωωωω…

Μέσα στο κάστρο η Ντάνυ έχει θρονιαστεί για να υποδεχτεί τους καλεσμένους. Μετά τους τεράστιους τίτλους της, ο Ντάβος συστήνει τον Τζον με αστείο τρόπο, χωρίς πολλά – πολλά αλλά στο τέλος τονίζει πως ο Τζον είναι Βασιλιάς του Βορρά και να μην τον αποκαλούμε απλά Άρχοντα. Κι εκεί αρχίζει το γαϊτανάκι «εγώ είμαι η βασίλισσα», «εγώ δεν γονατίζω», «μα ο πρόγονος σου γονάτισε στον Αίγκον», «ο πατέρας σου μας σκότωσε» κλπ. Η Ντάνυ ζητά συγχώρεση για τις αμαρτίες του πατέρα της και θέλοντας να μην την κρίνει από τις δικές του πράξεις. Ο Τζον θα το κάνει αλλά επίσης δεν θα κρατήσει κι έναν όρκο που έγινε αιώνες πριν. Ήρθε όμως για να ζητήσει βοήθεια, όπως θα χρειαστεί κι η ίδια. Της αναφέρει το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχουν να αντιμετωπίσουν. Σίγουρα ο στρατός των νεκρών και ο Βασιλιάς της Νύχτας δεν είναι κάτι που πιστεύεις με την πρώτη. Ο Ντάβος υποστηρίζει τον Τζον και την ένωση για να κερδίσουν τους νεκρούς. Ο Τζον θα συνεχίσει να υπηρετεί το Βορρά ως βασιλιάς. Πριν τελειώσει το πάρτι ο Βάρυς κάνει την εμφάνιση του φέρνοντας άσχημα νέα κι η Ντάνυ τους κρατά «αιχμάλωτους» μέχρι να αποφασίσει.
 
 

Ο Βάρυς αναφέρει τα γεγονότα της ναυμαχίας κι εμείς βλέπουμε τον Θίον που σώζεται από ένα πλοίο, ανάμεσα από τα λίγα που επέζησαν από τον Γιούρον. Παρά τις δικαιολογίες του Θίον οι άνδρες ξέρουν πως το έσκασε.

Ο ροκ σταρ Γιούρον μπαίνει στην πρωτεύουσα με χαρές και δάφνες σέρνοντας πίσω του την Γιάρα. Παραπίσω Ελλάρια και Tyene τρώνε σκουπίδια και προσβολές. Μέσα στην Αίθουσα καταχειροκροτείται από τους αυλικούς, δίνοντας το δώρο στην Σέρσεϊ και επιτρέποντας της να πάρει εκδίκηση για την Μυρσέλλα. Η Σέρσεϊ δέχεται τον Γιούρον ως αρχηγό του ναυτικού τους και παρέα με τον Τζέιμη θα νικήσουν τους εχθρούς. Γάμος μόνο αν νικήσουν τον πόλεμο. Ο Γιούρον φυσικά δεν χάνει την ευκαιρία να φτάσει τον Τζέιμη στα όρια του ζητώντας συμβουλές για το πώς ικανοποιείται η αδερφή του.
 
 

Στην επόμενη σκηνή το δώρο από το Ντορν φτάνει στα μπουντρούμια. Δεν θα τις σκοτώσει γιατί είναι η Σέρσεϊ και θα τις πληρώσει με το ίδιο νόμισμα. Φιλά την Tyene δίνοντας της το ίδιο δηλητήριο που πάσαραν στην Μυρσέλλα. Ο πολυμήχανος μάεστερ έχει αποδειχθεί ισχυρό όπλο (λόγω γνώσης και δυνατοτήτων). Βάζει την Ελλάρια να δει τον θάνατο και το σάπισμα της κόρης της. Θα μείνει καιρό στα μπουντρούμια να βασανίζεται. Τόσο σκληρό, τόσο Σέρσεϊ.

Στα βασιλικά διαμερίσματα η Σέρσεϊ ορμά στον Τζέιμη και μετά την αμαρτία ένας μαυροφορεμένος «κλώνος» Σέρσεϊ φέρνει τα μαντάτα του ερχομού από το Μπράαβος. Η Σιδερένια Τράπεζα ήρθε να πάρει τα χρωστούμενα. Δεν υπάρχει σάλιο, προς το παρόν όμως. Η Σέρσεϊ είναι κόρη του πατέρα της και έχει ήδη δεκαπενθήμερο σχέδιο εξόφλησης. Δεν κολλά μπροστά στους δράκους, χτυπά το γεγονός με το σκλαβοπάζαρο και τις ζημιές της Τράπεζας και το πως η Ντάνυ φέρνει μαζί Ντοθράκι, που δεν έχουν και το πλέον καπιταλιστικό πνεύμα.

Πίσω στο Ντράγκονστοουν ο φυλακισμένος Τζον χαζεύει τη θάλασσα όταν δέχεται την επίσκεψη του Τύριον. Ο Τύριον και καλά τον πιστεύει για τους νεκρούς και του προσφέρει βοήθεια. Η Ντάνυ δεν είναι η κακιά Ταργκάρυεν που φαντάζεσαι αλλά έχει σώσει κόσμο και κοσμάκη. Δεν θα βοηθήσει μετά από μια συνάντηση έναν άγνωστο , οπότε τι είναι αυτό που θες ανόητε Βόριε; Δρακόγυαλο. Πολύ ωραία θα στο δώσουμε. Πείθει την Ντάνυ να του δώσουν το δρακόγυαλο για να τον κερδίσουν ως σύμμαχο. Θα τον απασχολήσουμε όσο παίρνουμε το Ροκ. Έτσι η Ντάνυ βρίσκεται για ακόμη μ ια φορά με τον Τζον δίνοντας του αυτό που λαχταρά. Ενδιαφέρον σημείο, η εντύπωση που της κάνει όταν ο Τζον αναφέρει πως δεν απολαμβάνει αυτό που είναι καλός.
 

Στον χιονισμένο Βορρά η Σάνσα μετρά στάχια και επιμελείται των προετοιμασιών για τον Χειμώνα. Ο Μικροδάχτυλος της κάνει ένα μάθημα ετοιμότητας για όλα τα σενάρια που μπορεί να συμβούν. Της ζητά να σκεφτεί και να υπολογίσει κάθε πιθανότητα ώστε να είναι προετοιμασμένη. Όλοι είναι εχθροί σου, όλοι είναι φίλοι σου. Διακόπτονται όμως γιατί ζητείται η παρουσία της στην πύλη. Η Σάνσα μαζί με κόσμο και ντουνιά μαζεύονται να δουν τον επισκέπτη ο οποίος δεν είναι άλλος από τον Μπραν. Ή καλύτερα τον «παγωμένο» Μπραν. Η Σάνσα πέφτει στην αγκαλιά του.

Οι δύο τους βρίσκονται τετ α τετ μπροστά στο ιερό δέντρο. Κρίμα που λείπει ο Τζον γιατί ο Μπραν θέλει να του μιλήσει (και το περιμένουμε πως και πως :-P) Η Σάνσα βέβαια δεν χάνει την ευκαιρία να αναφέρει πως είναι ο τελευταίος εν ζωή Σταρκ και του ανήκει ο Βορράς (ρε Σάσνα) αλλά ο Μπραν δεν νοιάζεται για υλικά και τίτλους. Είναι το κοράκι με τα τρία μάτια. Προς το παρόν βλέπει αποσπάσματα αλλά θα έρθει η στιγμή που θα ξέρει τα πάντα. Την πείθει λέγοντας της πως (οκ κρίπι) σε είδα στο γάμο σου με τον Ράμσεϊ , πόσο όμορφη με το νυφικό αλλά είδα και ότι έπαθες μετά.

Στην Σίταντελ ο Τζόρα έχει σωθεί! Ο Σαμ έκανε άριστη δουλειά παρά τις δυσκολίες και τους κινδύνους και τώρα φεύγει να βρει την Ντάνυ του. Φυσικά ο Σαμ ακούει μετά κατσάδα αλλά παραμένει εκπαιδευόμενος. Η τιμωρία του είναι μικρή, να αντιγράψει ένα κάρο βιβλία και παπύρους που σαπίζουν στο χρόνο. Να κρύβουν κάτι αυτοί οι πάπυροι άραγε; 
 

Στο ξύλινο τραπέζι – χάρτη του Αίγκον, το μικρό συμβούλιο της Ντάνυ αναλύει τις επιλογές του . Θέλει να πάρει τους δράκους και να εκδικηθεί αλλά είναι πολύ επικίνδυνο. Πολύ ωραία είδαμε τις επιλογές που αφηγείται ο Τύριον. Δεν θα πάνε από τα τείχη γιατί θα σκοτωθούν ανά χιλιάδες, αλλά θα περάσουν από το άνοιγμα που ο ίδιος ο Τύριον έφτιαξε στο δίκτυο υπονόμων. Κι έτσι γίνεται. Οι Άσπιλοι μπήκαν μέσα και σκότωσαν με πάθος τους Λάννιστερ στρατιώτες. Όμως κάτι βρωμάει. Ο Grey Worm καταλαβαίνει πως η δύναμη των αντιπάλων είναι πολύ μικρή και κοιτάζοντας από τα τείχη βλέπει τον στόλο του Γιούρον να επιτίθεται στα πλοία τους, κατακαίγοντας ότι απέμεινε.

Τζέιμη με δυνάμεις Λάννιστερ και Τάρλυ κατευθύνονται αλλού, αφήνοντας πίσω το άδειο από χρυσό Κάστερλυ, φτάνοντας έξω από το Χάιγκαρντεν. Η Ολλένα παρατηρεί από ψηλά το στρατό που πλησιάζει. Ακλουθώντας την στρατηγική του μακαρίτη Ρόμπ, ο Τζέιμη άφησε το Ροκ και πήρε το μεγάλο μέρος των δυνάμεων και συνεργατών χτυπώντας το πλούσιο ρόδο του Ισφαχάν. Δεν φάνηκε να κουράστηκε στην κατάκτηση.

Στις καλύτερες σκηνές του επεισοδίου η Ολλένα βρίσκεται ηττημένη περιμένοντας το τέλος της. Αντί της μοίρας που ήθελε η Σέρσεϊ, ο Τζέιμη της προσφέρει ένα δηλητήριο για να φύγει ήρεμα. Η Ολλένα θεωρεί την Σέρσεϊ την καταστροφή του, μια τρελή που έχει κάνει τα χειρότερα πράγματα σε σχέση με όλους τους άλλους, ακόμη και από την ίδια. Το πίνει μονοκοπανιά αλλά δεν φεύγει έτσι απλά. Χτυπά στα μούτρα τον Τζέιμη την «ελεημοσύνη» του αποκαλύπτοντας πως αυτή ήταν πίσω από τη δολοφονία του Τζόφρυ, που έφερε τόσο πόνο στους Λάννιστερ ποικιλοτρόπως. Και φυσικά του ζητά να το πει στην Σέρσεϊ, η οποία θα σκάσει από το κακό της ξέροντας πως η δολοφόνος του παιδιού της δεν πήρε την εκδίκηση που θα ήθελε. Αντίο Ολλένα.
 

Έτσι είναι φίλοι μου το παιχνίδι του Θρόνου. Αδίστακτο και αιματηρό. Ο Τζέιμη έδειξε εξυπνάδα και στρατιωτική ικανότητα. Μέχρι στιγμής τουλάχιστον. Αφήνοντας το άδειο Κάστερλυ και παίρνοντας το πλούσιο, όχι μόνο σε χρυσό, Χάιγκαρντεν. Η συνάντηση με την Ολλένα ήταν το καλύτερο σημείο του επεισοδίου. Εκτός από την αποκάλυψη για το φόνο του Τζόφρυ, έκανε τον Τζέιμη να αναρωτηθεί πλέον για πολλά πράγματα. Η αγάπη για την αδερφή του θα είναι ικανή να κρατήσει αυτή την εμπιστοσύνη για πολύ; Τα έχωσε για τον Τζόφρυ, του τα έχωσε για την Σέρσεϊ λέγοντας φυσικά αλήθειες και πως θα είναι η καταστροφή του. Το ύφος του Τζέιμη όταν το χάνει λίγο από την αποκάλυψη σε συνδυασμό με την συνειδητοποίηση για την Σέρσεϊ είναι όλα τα λεφτά. Θα μετανιώσει την συμμετοχή τους στην παράνοια της Σέρσεϊ όπως η ίδια; Θα βγει η Ολλένα αληθινή; Πολύ ωραία αποχαιρετιστήρια σκηνή.

Για ακόμη μια φορά επική Σέρσεϊ σε αυτό που κάνει καλύτερα. Η εκδίκηση από την Ελλάρια ήταν (για μένα τουλάχιστον) έκπληξη. Περίμενα πως θα την έδινε στο Βουνό και θα είχαμε Ουνέλα νούμερο δύο. Αλλά όχι. Την χτύπησε με το ίδιο χαστούκι που έφαγε και χειρότερα, γιατί θα την βάλει να δει όχι μόνο τον θάνατο αλλά και την αποσύνθεση της κόρης της, κρατώντας την με το ζόρι στην ζωή. Μου άρεσε που η Σέρσεϊ αφήνει τον απόλυτα παγωμένο ρόλο της για μερικά δευτερόλεπτα, γυρίζοντας πίσω στο ρόλο της μάνας που πονά, όταν ρωτά την Ελλάρια το γιατί, αλλά επανέρχεται αμέσως στον τωρινό εαυτό της. Κάνει πλέον ότι θέλει πείθοντας ακόμη και την Σιδερένια Τράπεζα. Κερδίζει την εύνοια συνεχίζοντας την χρηματοδότηση ενώ η Ντάνυ τρώει την μια ήττα μετά την άλλη. Θα χρησιμοποιήσει το χρυσό του Χάιγκαρντεν για να πληρώσει τη δόση της. Έχει σχέδιο.

Σε αντίθεση με την Σέρσεϊ, η Ντάνυ χάνει το ένα αβαντάζ μετά το άλλο. Επιτέλους τα καταφέραμε και ενώσαμε Τζον και Ντάνυ. Φωτιά και πάγο. Η πρώτη συνάντηση των Τζον και Τύριον δεν θα μπορούσε να ήταν καλύτερη με όλες αυτές τις φιλοφρονήσεις που κάνανε κι εμάς να χαμογελάσουμε. Ο μπάσταρδος από το Βορρά και ο νάνος από το Κάστερλυ. Η είσοδος των δράκων ήταν επίσης εντυπωσιακή για τους Βόρειους που πέσαν κατάχαμα. Η βασική ένωση των Ντάνυ και Τζον ήρθε αστεία, με τον Ντάβος σε ακριβώς αντίθετη θέση από την Μισάντεϊ και τον σιδηρόδρομο τίτλο της Ντάνυ. Ο Τζον δεν φέρει φούμαρα αλλά ουσία στο τελικό παιχνίδι. Μου άρεσε η πίεση στην ανάγκη συνεργασίας έναντι των νεκρών. Όχι μόνο με τα λόγια αλλά δείχνοντας μια – μια τις ήττες. Το ότι δεν έγινε πιστευτός ο Τζον είναι λογικό. Δεν φέρνει τα πιο νορμάλ νέα, ο καθένας έχει την δική του ατζέντα και δεν γνωρίζονται. Μπορεί ο λόγος του Τύριον να πιάνει τόπο αλλά δεν είναι αρκετός.


Η επιστροφή του Μπραν τώρα ήταν κατά κάποιο τρόπο έκπληξη. Περίμενα την Άρυα πρώτα. Η περιγραφή του γάμου την φρίκαρε λίγο. Είναι αρκετά απόμακρος ή πολύ χαλαρός. Από την άλλη η Σάνσα (κι όμως θα πω καλό) έδειξε σωστές οργανωτικές ικανότητες.

Easter egg του επεισοδίου θα υπάρξουν σε ξεχωριστό άρθρο.
Κατηγορίες
[disqus]

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.