Κρυμμένες λεπτομέρειες, Easter Eggs και ότι άλλο έκρυβε το τρίτο επεισόδιο της τελευταίας σεζόν του Game of Thrones



Not today! 
Το τρίτο επεισόδιο της 8ης σεζόν έσπασε κάθε ρεκόρ τηλεθέασης στα χρονικά του Game of Thrones, του καναλιού ΗΒΟ και γενικά των τηλεοπτικών δεδομένων. Ταυτόχρονα όμως κατάφερε να γίνει το πλέον αμφιλεγόμενο επεισόδιο, με εκατομμύρια φανς να το λατρεύουν και άλλους τόσους να το "μισούν". Σε όποια μεριά της ζυγαριάς και να κάθεστε, το επεισόδιο έκρυβε αρκετές λεπτομέρειες και easter eggs τα οποία θα δείτε παρακάτω.   

Για την περίληψη του επεισοδίου δείτε εδώ

Προσοχή όπως κάθε φορά, καθώς το κείμενο που ακολουθεί μπορεί να περιέχει λεπτομέρειες που κρύβουν σπόιλερς για τα επόμενα επεισόδια ή μπορεί και να δίνουμε περισσότερη σημασία από όσο πρέπει. Προχωρήστε με δική σας ευθύνη!





Tyrion
Ο Tyrion δεν θέλει να πάει στις κρύπτες, σίγουρα αισθάνεται παραγκονισμένος από την δράση, έχει σκοπό όμως αν είναι να πεθάνει τουλάχιστον να πάει με την κοιλιά γεμάτη κρασί. Έτσι παίρνει ένα ασκί με κρασί και ενώ κατευθύνεται προς τις κρύπτες για ένα ακόμα staredown από τον Bran. Τι ακριβώς συμβαίνει και ο -τα ξέρω όλα-Bran κοιτά έτσι τον Tyrion από την αρχή της σεζόν? Βλέπει κάτι από το παρελθόν ή το μέλλον του Tyrion που θα παίξει σημαντικό ρόλο στο τέλος αυτής της ιστορίας?





Melisandre
Η κόκκινη μάγισσα έφυγε μια σεζόν πριν για να πάει στο Volantis και να επιστρέψει για τον μεγάλο πόλεμο. Κάποιοι τότε είκαζαν ότι πήγε για να φέρει πίσω μαζί της και άλλες ιέρειες του θεού του Φωτός ή το Τάγμα του Χεριού της Φωτιάς που πρόκειται για πολεμιστές της ίδιας θρησκείας που έχουν ως όπλα δόρατα με άκρη που μοιάζει με φλόγα.



Τελικά η Melisandre γύρισε από το Volantis και μας χάρισε μια από τις τρεις πιο εντυπωσιακές σκηνές του επεισοδίου. Μπορεί να μην είχε μαζί της το τάγμα σίγουρα όμως είχε το χέρι της φωτιάς.




Επίσης γελάσαμε πολύ με αυτό το βίντεο, μέρες που είναι.




Μικρή λεπτομέρεια της σκηνής, ο Jorah ήταν λίγο διστακτικός γιατί έχουν δει πολλά τα μάτια του λόγω μαγείας αλλά τελικά εμπιστεύτηκε την κόκκινη μάγισσα. Ο Davos πάλι δεν την εμπιστεύεται καθόλου αλλά η ίδια του λέει ότι πριν το ξημέρωμα θα πεθάνει, όπως είχε πει παλιότερα και στον Varys, ο θάνατος της ήταν έτοιμος εδώ και καιρό.

Περνώντας μπροστά από τους Άσπιλους, προμηνύει το τέλος του μεγαλύτερου μέρους του στρατού τους μένοντας πιστοί στο καθήκον και υπηρετώντας, λέγοντας το γνωστό Valah Morghulis παίρνοντας την απάντηση Valah Doherys. All men must serve all men must die...


Η μάχη των στρατών
Από την στιγμή που οι φωτιές των Dothraki έσβησαν και ο στρατός τους χάθηκε στο σκοτάδι, καταλάβαμε πόσο άνιση θα ήταν η μάχη αυτή. Και έτσι επιβεβαιώθηκαν τόσα χρόνια που δεν ήθελα να περάσουν τη θάλασσα αφού μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα οδηγήθηκαν σε αφανισμό. Οι πιο ειδικοί στις μάχες είπαν ότι το ιππικό θα έπρεπε να βρίσκεται στα πλάγια και όχι στην μέση και να επιτεθούν μόνοι τους χωρίς καν να έχον δει τον εχθρό. Οι wights ορμούν κατά χιλιάδες, βλέπουμε τον φόβο στα μάτια όλων, επικρατεί χάος όταν οι στρατοί συγκρούονται. Ο Jaime σώζει την Brienne, o Tormund φαίνεται πως έχει πιει όλο το γάλα του για αυτή τη μάχη, Gendry Hound και Beric προσπαθούν το ακατόρθωτο. Για όσους αναρωτιόνται αν ο Ghost επιβίωσε ενώ ήταν στην πρώτη γραμμή να σας πούμε ότι η απάντηση ήρθε από το τρέιλερ του επόμενου επεισοδίου όπου τον βλέπουμε ζωντανό!






Αντίο Edd
Εδώ και κάτι σεζόν ο Edd την γλίτωνε όμως τώρα ήταν η τελευταία του φορά. Ο πρώτος θάνατος χαρακτήρα της βραδιάς ήταν συγκινητικός αφού ο Edd έφυγε ηρωικά σώζοντας τον Sam γιατί έτσι κάνουν οι Φρουροί του Τείχους. Ο τρόπος που πέθανε μάλιστα μας θύμισε πολύ την σκηνή του θανάτου του Pip από το Watchers on the Wall που πέθανε μπροστά στον Sam. RIP Last Lord Commander.








Η άμυνα και η υποχώρηση
Πολύ γρήγορα οι καλοί της υπόθεσης καταλαβαίνουν ότι η έννοια άμυνα δεν υπάρχει όταν έχεις να κάνεις με τόσο τεράστιο και ασυγκράτητο αριθμών εχθρών. Γρήγορα αρχίζει η υποχώρηση προς το κάστρο. Ευτυχώς ο Jon έχοντας ζήσει το Hardhome όπου όσοι έμειναν έξω από τα τείχη σφαγιάστηκαν και προστέθηκαν στον στρατό των νεκρών, εδώ δεν άφησε τα πράγματα στην τύχη τους άλλα εδώ είχε στήσει ένα οργανωμένο σχέδιο υποχώρησης των στρατευμάτων μέσα στο κάστρο ενώ οι Άσπιλοι προστάτευαν την υποχώρηση.





Το δεύτερο μέρος του σχεδίου της άμυνας goes to shit γιατί σχεδιάζεις να ανάψεις τα χαντάκια με τα παλούκια υπολογίζεις χωρίς τον ξενοδόχο που στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι ο Night King που φέρνει μαζί του τον χειμώνα και τις πολικές θερμοκρασίες. Οι δράκοι μπερδεύονται στο νέφος του χιονιού και το επεισόδιο μας χαρίζει μερικές από τις πιο όμορφες οπτικά στιγμές του.




Sansa
Η Arya δίνει στην Sansa ένα δρακόγυαλο και την στέλνει στις κρύπτες με την συμβουλή stick them with the pointy end γιατί είπαμε η αδελφή της είναι η πιο έξυπνη ακόμα και από όσο ήταν αυτή στα δέκα. Η Sansa φτάνει τελευταία στο καταφύγιο των κρυπτών και σε μια ακόμα σκηνή που η Sansa παραλληλίζεται με την Cersei από την μάχη του Blackwater. Ωραίες εποχές εκείνες.
Η αλληλεπιδράσεις Sansa/Tyrion ήταν ενδιαφέρουσες αφού έδειξε επιτέλους μετά από μια κρύα επανένωση που είχαν στο πρώτο επεισόδιο, ότι πέρα από την επιφανειακή συναισθηματική ασπίδα που έχει σηκώσει η Sansa απέναντι σε όλο τον κόσμο γύρω της, πραγματικά εκτιμά τον Tyrion. Βέβαια δεν ήταν και τόσο επιβράβευση το να τον συγκρίνει με Joffrey και Ramsey, αλλά οκ μια καλή κουβέντα την άκουσε και ο Tyrion που έχει ακούσει από την προηγούμενη σεζόν.



Η Sansa επισημαίνει ότι αν ήταν μαζί με Tyrion θα υπήρχε σύγκρουση στο που θα ήταν πιστός, πράγμα περίεργο αφού υποτίθεται ότι πλέον όλοι είναι σύμμαχοι. Μια ακόμα αναφορά στην πίστη του Tyrion. Το πιο ενδιαφέρον βέβαια στην όλη σκηνή ήταν το σχόλιο της Missandei, ότι η Dragon Queen είναι το πρόβλημα αλλά αυτή μας κρατά ζωντανούς, ίσως προοικονομία για το ποιος θα χρεωθεί αργότερα τελικά τη νίκη κατά των νεκρών και ποιος θα επικρατήσει στο power play του Βορρά.





What is dead may never die
Ο Theon είναι η απόδειξη του τι μπορεί να κάνει ο συνδυασμός ενός εξαιρετικού ηθοποιού και ενός καλογραμμένου χαρακτήρα, που οι παραγωγοί ξέρουν από την αρχή όλη την ιστορία του χαρακτήρα του. Ακόμα και αν ήταν εδώ και καιρό προβλέψιμο το τέλος του Theon, ήταν εξαιρετικά αποδοτικό και συναισθηματικά από τις πιο ισχυρές στιγμές του επεισοδίου. Στην ίδια ακριβώς κατηγορία πέφτει και ο Jorah που εδώ και καιρό ξέραμε πως θα αποχαιρετίσει τον κόσμο τούτο παρ' όλα αυτά ο θάνατος του ήταν συγκλονιστικός. Εκεί στο Weirwood που ο Theon είχε πει πως θα πολεμήσει για το Winterfell και τον Rob στην πρώτη σεζόν και ο Maester Luwin είχε αναρωτηθεί αν θα γίνει μάχη σε αυτό το σημείο, εκεί θα ολοκληρωθεί η ιστορία του Theon.


Ο Theon ήταν η αιτία να πεθάνει ο Maester Luwin και είχε τόσο επιρροή στη ζωή και τον τρόπο που θα πέθαινε.



Η ιστορία του Theon ολοκληρώνεται. Από ένα κακομαθημένο αλαζόνικο παιδί σε έναν ενήλικα που η ματαιοδοξία και η ανάγκη της επιβεβαίωσης και της αποδοχής τον οδήγησαν σε όλες τις λάθος αποφάσεις, σε ένα βασανισμένο σωματικά και σπασμένο ψυχολογικά Reek, ο Theon επιστρέφει για να λυτρωθεί μέσα από τις πράξεις του και τα λόγια του Bran. Ότι έκανες ως τώρα σε οδήγησε εδώ, στο σπίτι σου. Η πιο σημαντική λέξη για τον Theon που όλη του τη ζωή πάσχιζε να ανήκει σε ένα σπίτι, σε μια από τις δυο του οικογένειες. Η λύτρωση του όμως είχε έρθει πολύ νωρίτερα από τον Jon στο φινάλε της 7ης σεζόν όταν του είπε ότι μπορεί να είναι και Greyjoy και Stark, το αίμα του Greyjoy αλλά η ψυχή του Stark όπως ακριβώς και ο Jon. Η ίδια η αδελφή του αργότερα το επιβεβαίωσε αυτό όταν τον στήριξε στην επιλογή του να πολεμήσει στο Winterfell αν και πριν κάποιες σεζόν του είχε πει να μην πεθάνει μακρυά από την θάλασσα. H Sansa τον δέχτηκε πίσω σαν πραγματικό αδελφό. Και τώρα ο Bran λίγο πριν πεθάνει για την οικογένεια που τον μεγάλωσε, ακούει από τον Bran ότι είναι καλός άνθρωπος, ακούει ευχαριστώ από τον Bran που δεν το λέει και εύκολα όπως διαπιστώσαμε με την Meera. Ευχαριστούμε Alfie Allen για έναν υπέροχα βασανισμένο χαρακτήρα.




Επίσης κάπου εδώ να πούμε για να στρίψουμε κι άλλο το μαχαίρι στην πληγή μας, ότι ο Theon ήταν ο μόνος άνθρωπος που σκότωσε ο ίδιος ο Night King. Δηλαδή χωρίς το redemption arc του Theon θα είχε πάει άκλαφτος με 0 body count ο Night.



Defend the walls
Η μάχη μεταφέρεται πάνω στα τείχη. Ο Gendry σφυροκοπά, Tormund και Greyworm ακούραστοι, ενώ ήταν πολύ καλή πινελιά το ότι είδαμε Brienne και Jaime να πολεμάνε πλάτη πλάτη σαν ένας άνθρωπος συμβολίζοντας το σπαθί του Ned Ice από το οποίο προήλθαν τα δικά τους βαλεριανά σπαθιά.





Η Arya μπαίνει σε πλήρες bad ass mode και επιτέλους βλέπουμε το όπλο που της έφτιαξε ο Gendry σε δράση. Ας πούμε κάπου εδώ ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Old Nan που μέσα από τις ιστορίες που έλεγε στα παιδιά Stark τους μύθους και την ιστορία του Westeros ώστε η Arya να σκεφτεί αυτό το όπλο. Σύμφωνα με την ιστορία της ο ιππότης Symeon Star Eyes που ήταν τυφλός πολεμούσε με αυτό.



O Hound όπως ήταν αναμενόμενο "παγώνει" με την φωτιά και το μακελειό σε μια σκηνή που και πάλι ήταν callback στην μάχη του Blackwater. Το πρόσωπο του όμως ξεπαγώνει και γίνεται αμέσως πιο ανθρώπινο από ποτέ όταν ο Beric του δείχνει την Arya που κινδυνεύει. Εδώ είχαμε και ένα από τα δυνατά foreshadowing ότι η Arya θα ήταν αυτή που θα έδινε το μοιραίο χτύπημα στον Night King, αφού ο Hound λέει πως δεν μπορείς να νικήσεις τον θάνατο και ο Beric απαντά πες το σε αυτή εννοώντας την μικρή Stark.



Keepin up with the Targaryens
Οι Targaryens βάζουν στόχο τον Night King. Από τα πιο εντυπωσιακά πλάνα του επεισοδίου το dance of dragons και η μόνη φορά που προσωπικά θα γκρινιάξουμε για το σκοτάδι γιατί μπερδευτήκαμε με το ποιος δράκος είναι ποιος, αλλά we get the point ήταν η μεγάλη νύχτα κλπ. Ο Viserion τραυματίζεται από τον αδελφό του και ο Jon αν και πρωτάρης στις πτήσεις κατάφερε να ρίξει τον Night King στο έδαφος που βέβαια έτσι κι αλλιώς θα προσγειωνόταν για τον Bran αλλά τουλάχιστον γλιτώσαμε τα χειρότερα από το Viserion.



H Dany τον λούζει με την φωτιά του Drogon αλλά ο Night King μένει εκεί να της ρίξει και ένα ειρωνικό χαμογελάκι που ήταν η απόλυτη τρολιά του επεισοδίου.



Ακολουθεί ένα ακόμα stare μεταξύ Jon και Night King το τρίτο στη σειρά μετά από το Hardhome και την αποστολή πέρα από το τείχος. Και βέβαια και πάλι ο Night King όπως και στο Hardhome σηκώνει χέρια και ανασταίνει τους νεκρούς της μάχης. Ο Jon περικυκλώνεται από νεκροζώντανους και ο Night King ξεφεύγει της επικής μάχης που περιμέναμε τόσα χρόνια. Και ναι it sucks to be Jon σε αυτό το επεισόδιο.



Η Dany σώζει τον Jon και ίσως να ήταν καλύτερη ιδέα να ανέβει μαζί της στο δράκο και να κυνηγήσουν τον Night King πετώντας αντί να περάσει μέσα από το κάστρο και από χιλιάδες νεκρούς που μόλις αναστήθηκαν αλλά είπαμε it sucks to be Jon σε αυτό το επεισόδιο.



Η σκηνή με τους νεκρούς να κάνουν επίθεση στο δράκο της Daenerys ήταν σίγουρα πολύ εντυπωσιακή και κάπως έτσι αυτή τη φορά η ίδια βρίσκεται στο έδαφος περικυκλωμένη από wights. Ο φύλακας άγγελος της Jorah όμως την σώζει και η Dany αρπάζει σπαθί ως η badass queen που είναι.





Here we stand
H μικρή αρκούδα Lyana Mormont απέδειξε ότι εκτός από μεγάλο στόμα είχε και μεγάλη καρδιά. Αυτή και οι άντρες της σύμφωνα με το σχέδιο ήταν το last stand του Winterfell αλλά ένας Mormont πολεμάει σαν 10. Η σκηνή συνέτριψε την καρδία μας όπως την μικρούλα Mormont αλλά φεύγοντας κατάφερε να πάρει μαζί της και τον γίγαντα wight.




Eye think this is a bad place to be a giant...




Το κυνηγητό της Arya
Η Arya μπαίνει μέσα στο κάστρο και την βλέπουμε να καταδιώκεται, να κρύβεται, να προσπαθεί να γλιτώσει σε ένα sequence από ταινία τρόμο εκπληκτικά σκηνοθετημένο από τον Miguel Sapochnik που γενικά έδωσε τα ρέστα του και σε αυτό το επεισόδιο, να τα λέμε αυτά, η πλοκή είναι μια άλλη ιστορία που παίρνει πολύ κουβέντα.
Οι ζωές του Beric κάπου εδώ τελειώνουν αφού προφανώς οι αναστάσεις του ήταν για να τον φτάσουν στο σημείο να σώσει την Arya. Ηρωικός θάνατος που μας θύμισε τον λατρεμένο Barristan Selmy και ίσως είχε και λίγο από Hodor.



Ένα ακόμα callback: ο Hound σώζει την Arya μεταφέροντας την στα χέρια του όπως στον Κόκκινο Γάμο.






Στην αίθουσα που βρίσκουν καταφύγιο τους περιμένει η Melisandre για να δώσει το spoiler ξανά στην Arya επειδή δεν το κατάλαβε την πρώτη φορά. Ούτε και εμείς Arya. Τώρα της βάζει στο τέλος την ατάκα μπλε μάτια και η Arya το πιάνει. Και βέβαια για να σιγουρευτεί ότι το έπιασε της ρίχνει και ένα δεύτερο. Its good to be Arya σε αυτό το επεισόδιο.





Blue eyes
Οι νεκροί έχουν αναστηθεί και ανάμεσα σε αυτούς και γνώριμα πρόσωπα που έπεσαν στη μάχη όπως η καημενούλα Lyana και ο Edd που τόσες φορές που είχε πει ότι δεν θέλει να γίνει wight είχε κλειδώσει στο στοίχημα.




Crypts are the safest place to be
Σοβαρά τώρα οι κρύπτες είναι το πιο ασφαλές μέρος να είσαι όταν έρχεται η αποκάλυψη και ένας τύπος που ανασταίνει νεκρούς. Αυτό που όλοι φοβόμασταν έγινε, οι νεκροί άρχισαν να βγαίνουν από τους τάφους και να κυνηγάνε τα γυναικόπαιδα, τον Varys και τον Tyrion. Ανάμεσα στους γνωστούς πιο φρέσκους νεκρούς μάλλον και ο αγαπημένος Maester των παιδιών Stark.



Tyrion και Sansa έχουν μια πολύ όμορφη δραματική σκηνή μαζί όπου κάθε ελπίδα έχει χαθεί και μας θύμισε και πάλι την μάχη του Blackwater όπου η Cersei ήταν έτοιμη να αυτοκτονήσει.






Jon
O Jon μπαίνει μέσα στο κάστρο σε ένα τρελό κυνηγητό με τους Wights και τον χρόνο. Σε αυτό το επεισόδιο ο Jon έδειξε πως έμαθε από τα λάθη του παρελθόντος, όμως αυτό δεν είχε καμία σημασία τελικά για τον χαρακτήρα του. Στην αρχή της μάχης τον βλέπουμε να προσπαθεί να πείσει την Daenerys να περιμένουν τον Night King, να ακολουθήσουν το σχέδιο και να μην κάνουν αυτό που θέλει ο εχθρός, λάθος που ο Jon έκανε στο Battle of Bastards. Στην σκηνή μέσα στο Winterfell, ο Jon βλέπει τον καλύτερο του φίλο τον Sam να κινδυνεύει, όμως δεν αφήνει τα συναισθήματα του να τον κυριεύσουν να πάει να τον σώσει όπως έκανε με τον Rickon, αλλά συνεχίζει προς τον στόχο του. Παρ' όλα αυτά όμως βρίσκεται παγιδευμένος στην αυλή του Winterfell από τον Viserion, ανήμπορος να φτάσει στον Night King. Και η αντίδραση του να φωνάξει στον δράκο χωρίς να καταλάβουμε ποτέ το γιατί, ακόμα και η Lyanna Mormont είχε αποτέλεσμα όταν φώναξε στον γίγαντα. It sucks to be Jon σε αυτό το επεισόδιο.





Arya
Η Arya βγαίνει από το πουθενά και καταφέρνει το χτύπημα στον Night King. Η συγκεκριμένη σκηνή σίγουρα έχει αναλυθεί όσο ελάχιστες στο GOT. Τα callbacks ίσως για κάποιους να είναι αρκετά για να την δικαιολογήσουν ως επιλογή των παραγωγών. To Catspaw dagger φαίνεται ήταν προδιαγεγραμμένο να είναι το όπλο από το οποίο κάποτε κινδύνευσε η ζωή του Bran και τώρα αυτό που τον σώζει. Τα μπλε μάτια που θα έκλεινε για πάντα, όχι σήμερα στον θάνατο. Το βιβλίο με το Catspaw που διαβάζει ο Sam. O Bran που ξέρει τι πρόκειται να γίνει δίνει το Catspaw στην Arya. Και βέβαια η σκηνή του πρώτου επεισοδίου της σεζόν όπου η Arya ξαφνιάζει τον Jon στο Weirwood.









Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Game of Thrones (@gaemofthrones) στις













Αντίο ευγενικέ Jorah
Ο γλυκός μας Jorah έφυγε ακριβώς όπως του έπρεπε. Προστατεύοντας την αγαπημένη του Khaleesi. Δεν άφησε τον εαυτό του να πεθάνει μέχρι κάθε εχθρός γύρω της να πέσει στο έδαφος. Rip House Mormont. We might be a small house but we are a proud one.









Nothing fucks you harder than time
Η Μελισάνδρη εκπλήρωσε την αποστολή της, η μεγάλη νύχτα τελείωσε και ήρθε η ώρα που περίμενε, να αφήσει αυτόν τον κόσμο. Ο Davos την παρακολουθεί να βγάζει το μενταγιόν της να γερνάει και να χάνεται στη σκόνη. Αν δείτε τον Davos στο επόμενο επεισόδιο να έχει γίνει είκοσι χρονών κούκλος μην αναρωτηθείτε.





MVP του επεισοδίου
-Οι πραγματικοί υπεύθυνοι φωτισμού




-Ο τύπος που πραγματικά λέει κάθε φορά στον θάνατο NOT TODAY και επέζησε ΚΑΙ αυτή τη μάχη. Το αρχικό meme που κυκλοφορεί και τον δείχνει ως wight είναι λάθος. Ο ίδιος ο ηθοποιός επιβεβαίωσε ότι ο χαρακτήρας του είναι ζωντανός και θα τον δούμε και σε επόμενο επεισόδιο.





-Είτε σας άρεσε είτε όχι το επεισόδιο, κάποιοι άνθρωποι ξεπατώθηκαν για να φτάσει στις οθόνες μας και δεν φταίνε για το διφορούμενο σενάριο. Οι ηθοποιοί , οι κασκατέρ , οι κομπάρσοι, ο σκηνοθέτης και όλοι όσοι δούλεψαν σκληρά για  55 συνεχόμενες νύχτες αξίζουν ένα μεγάλο μπράβο και ένα ευχαριστώ για όσα μας έδωσαν.





Προσωπική άποψη: Όπως και η Δήμητρα ανέφερε στην περίληψη, ακόμα και στην ομάδα μας σε άλλους το επεισόδιο άρεσε και άλλους όχι. Είμαι από αυτούς που είχαν αρκετά θέματα με το επεισόδιο που φαίνεται να δίχασε το fan base όσο κανένα άλλο. Στην συγκεκριμένη περίπτωση ελάχιστοι είναι στη μέση. Σε όλα τα social media τα σχόλια που γίνονται είναι ή φανατικά υπέρ ή φανατικά κατά. Και πόλεμος μεγαλύτερος και από το long night. Είναι προφανές ότι τρεις μέρες μετά κανείς δεν θα πείσει κανένα να αλλάξει γνώμη με το να πηγαίνει και να σχολιάζει τον άλλο. Τα κακεντρεχή σχόλια και οι εξυπνάδες για τα like σίγουρα έχουν καλύτερη θέση στο Twitter. Η αντιπαράθεση είναι απλά μια ατελείωτη λούπα που δεν βγάζει πουθενά. Τα είπαμε μια δυο δέκα. Και οι δυο πλευρές έχουν εξαιρετικά επιχειρήματα και καμία πλευρά δεν θα αλλάξει γνώμη.
Snap out of it.



 Όσον αφορά το ίδιο επεισόδιο, ναι εκτιμώ τα υπέροχα πλάνα, την σκηνοθεσία, τους ηθοποιούς που έδωσαν τα ρέστα τους. Και θα μπορούσα να ξεπεράσω τις λάθος στρατηγικές (που θα ήταν πολύ πιο effective αν ήταν σωστές και πάλι έβλεπαν οι άνθρωποι ότι ήταν μπροστά σε έναν ανίκητο εχθρό), τα plot armour των χαρακτήρων, τον φωτισμό που προσωπικά δεν είχα θέμα αλλά I hear you όσους είχαν, θα μπορούσα να ξεπεράσω τα πάντα για χάρη της πλοκής. Το GOT ήταν πάντα η πλοκή, ήταν η σειρά που ξέφυγε από το plot twist μόνο και μόνο για την έκπληξη, για το shock value. Δεν έχω κανένα θέμα με την επιλογή της Arya άλλωστε θεωρητικά υπήρχε προοικονομία γι' αυτό και ίσως η προφανής επιλογή του Jon να ήταν πολύ βαρετή για κάποιους. Έχω όμως θέμα με τον τρόπο που έγινε μέσα στο επεισόδιο, αχρηστεύοντας κάθε άλλο χαρακτήρα ακόμα και τον Night King. Σας αφήνω με αγαπημένη Lena και ελπίδες για το μέλλον.








Κατηγορίες
[disqus]

Author Name

Φορμα επικοινωνιας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.